Auteur Archief

In memoriam Jan Smeekens

woensdag, 11 januari 2012

Terug in de Zeeuwse Bibliotheek, na een aangenaam rustige kerstvakantie, werd ik overvallen door het overlijdensbericht van Jan Smeekens. Ik wist dat hij al langere tijd ernstig ziek was, maar dit bericht kwam toch totaal onverwacht.

Jan Smeekens gefotografeerd door Mechteld Jansen

Jan Smeekens, foto: Mechteld Jansen

Gek dat ik het bericht thuis had gemist, hij woonde nota bene bij mij om de hoek. We kenden elkaar al jaren, oppervlakkig als bijna buren. Toen onze zonen klein waren, speelden ze wel eens samen en we kenden elkaar van het passeren op straat en groetten dan. Ik vond hem altijd een aimabele man, vriendelijk en belangstellend.

Natuurlijk ben ik, door mijn baan, op de hoogte van zijn werk als kritisch jeugdliteratuurrecensent voor de PZC. Ook zijn jurywerk voor de Woutertje Pieterse Prijs, de Griffels, de Penselen, de Gouden Uil en de Gouden Zoen vond ik altijd iets om trots op te zijn. Een Middelburger op een belangrijke post in de kinderboekenwereld tenslotte! Zijn grote liefde voor kinderen en lezen, voor het kinderboekenvak in al zijn verscheidenheid, bracht hem als toegewijd onderwijzer in contact met vele aspecten van de jeugdliteratuur in Nederland, waar hij een deskundige plaats innam.

Speurend op Internet kwam ik aardig wat landelijke reacties en berichten tegen, waarin de altijd bescheiden Smeekens op buitengewoon lovende wijze wordt herdacht. Als jarenlang redactielid van het tijdschrift over jeugdliteratuur Leesgoed (tot 2010) heeft hij zijn sporen dan ook ruimschoots nagelaten.

De Zeeuwse Bibliotheek kent een lange traditie van samenwerking met Jan Smeekens. Bijvoorbeeld in de Werkgroep Kinderboekenweek Middelburg, een samenwerkingsverband in de jaren tachtig van de vorige eeuw tussen de Zeeuwse Bibliotheek, diverse onderwijsinstellingen, Stichting Sociaal Kultureel Werk Middelburg en boekhandel Fanoy, dat zich ten doel stelde bij zoveel mogelijk kinderen het ´betere´ jeugdboek onder de aandacht te brengen. Deze werkgroep gaf o.a. de literaire kranten Lurv en Lurvje uit. Deze periodieken, die jaarlijks dankzij provinciale subsidie in een oplage van 30.000 exemplaren gratis aan de Zeeuwse jeugd werden gegeven, kregen in toenemende mate landelijke belangstelling, ook van uitgeverijen. Veel scholen maakten van de kranten gebruik bij de opbouw van hun lessen over jeugdliteratuur. Jan Smeekens was een gedreven lid van de werkgroep.

Ook aan het langdurige jeugdliteratuurproject Boekie Boekie werd door Jan regelmatig een enthousiaste bijdrage geleverd.

Jan Smeekens was een groot verzamelaar van zogenaamde pop-up boeken. Zelf noemde hij ze eenvoudig: ´beweegbare boeken´. Als je de bladzijden van zo´n boek opent, vouwt zich een kasteel uit, of een raket, een duikboot, een draak… Je verwondert je bij ieder nieuw blad. Alleen als je het boek opent is de illusie er. En als je het blad terugslaat, verdwijnt deze weer. Deze verwondering was precies wat Smeekens beschreef als drijfveer voor zijn passie voor pop-up. Zo´n boek staat volgens hem voor de ervaringen die we als kind hadden, toen de wereld nog een en al magie voor ons was. Het maakt duidelijk dat je ergens kunt zijn en toch ergens anders. Dat je iemand bent, maar ook die ander, in je boek. Dat je de wereld rond kunt reizen in je kamertje!

expositiewinterpop-upboekenIn de recente winter van 2010-2011 richtte Jan op de Jeugdafdeling van de Zeeuwse Bibliotheek nog een tentoonstelling in met bijzondere winter pop-upboeken. Een prachtige, sfeervolle verzameling, die veel belangstelling trok van kinderen en volwassenen. Ook mochten we eens een vitrine vol boeken inrichten met zijn Roodkapje verzameling.

wie-knipt-de-tenen-van-de-reus-versjesIn 2008 verscheen Wie knipt de tenen van de reus? Versjesgroeiboek voor kleuters. Een verzameling van 120 gedichten die meegroeien met het niveau van peuters en kleuters. De opzet van samensteller Smeekens: nieuwsgierig worden naar meer en het beleven van de humor in deze poëzie moet door de voorlezer gedragen worden!

Hij was sowieso een hartstochtelijk verzamelaar van jeugdliteratuur en een groot kenner, een kwaliteit waar de medewerkers van de Jeugdafdeling regelmatig mee te maken hadden. Jan Smeekens was geen lid van de Zeeuwse Bibliotheek, maar hij kwam er vaak. Zocht veel informatie op in de vakcollectie en had altijd zin in een praatje. We zullen hem en zijn liefde voor het kinderboekenvak moeten ontberen. En ik? De kleine ontmoetingen op straat, als buren op weg naar onze dagelijkse bezigheden, ook die zal ik missen! Jan Smeekens werd 66 jaar.

Anya Marinissen, webredacteur Literatuur in Zeeland  (LIZ)

Bron foto: Mechteld Jansen (PZC)

Zeeuwse dag

dinsdag, 20 december 2011

Op zaterdag 10 december was de Zeeuwse Bibliotheek helemaal gehuld in Zeeuwse sferen. Een speciale Zeeuwse dag werd georganiseerd.

2011 340

Een dame van Ons Boeregoed

Aanleiding hiervoor was de expositie Echt Zeeuws! met foto’s uit Beeldbank Zeeland van Zeeuwse sieraden, klederdrachten, volksspelen, visserij, dijkwerkers, paalhoofden en een twaalftal foto’s van Stichting de Zeeuwse Koorschool. Aangevuld met Zeeuwse sieraden en ‘paeremessen’ in vitrines. In bruikleen gegeven door respectievelijk de Firma Minderhoud en Dhr. J. Ventevogel.

2011 430

Bezoekers bij de kraampjes met Zeeuwse waar

Op de doorgaans vrij rustige tweede verdieping was het op de Zeeuwse dag een drukte van belang. In de lokale media werd gelukkig veel aandacht geschonken aan deze zaterdagactiviteit. Bezoekers hadden over de Zeeuwse dag gelezen in de PZC, een interview gehoord op de radio of een aankondiging gezien op onze website.

Er waren enkele kraampjes opgesteld, een boekentafel met bibliotheekboeken over Zeeuwse onderwerpen en een tafel voor de promotie van het boek Bèl, bèl (over Zeeuwse streekdrachten) van Jacques Cats, die zijn boeken ter plaatse signeerde.

De geur van Zeeuwse producten lokte vele bezoekers naar boven. Dames van Ons Boeregoed maakten echte Zeeuwse babbelaars in hun kraam en Arnemuidse vrouwen lieten met plezier zien hoe snel en vakkundig garnalen gepeld kunnen worden. Alle dames waren gekleed volgens de traditionele Zeeuwse klederdracht uit de streek waar zij vandaan komen.

2011 347

Arnemuidse garnalenpelsters:  Mw. Kusse en  Mw. Van Belzen

Naast hen was een stoere nettenboeter aan het werk.

2011 348

Nettenboeter dhr. L. Kusse

Er was opvallend veel interesse voor het (snij)werk van de bekende Zeeuwse ‘paeremessen’ snijder Frans Dingemanse. De mensen stonden te dringen rond zijn tafel en hadden veel vragen over dit bijzondere ambacht. Er was voor hem en zijn assistente nauwelijks tijd om te gaan lunchen in het Leescafé, waar deze dag heerlijke Zeeuwse streekproducten geserveerd werden.

2011 383

Frans Dingemanse

Atelier Jaffari uit Arnemuiden verkocht allerlei Zeeuwse producten. Zeepjes en chocolade in de vorm van de Zeeuwse knop, Zeeuwse stoffen en meer.

2011 318

Bij deze activiteit mocht de Geschiedenis Zeeland banner natuurlijk niet ontbreken. Een passend moment om de nieuwe ansichtkaarten -en daarmee het webportaal- bij de bezoekers onder de aandacht te brengen.

2011 374

Op de begane grond presenteerden de medewerkers van Ons Boeregoed Zeeuwse klederdrachten uit verschillende streken. Een echte publiekstrekker.

2011 351Modeshow Ons Boeregoed

2011 416

Het Westkappels koor

Het Westkappels Koor gaf twee optredens op het Plein. Het publiek genoot zichtbaar van oude en nieuwe liedjes.

2011 419

2011 403

Aan de fietsenrekken was goed te zien dat er beduidend meer bezoekers waren dan op een ‘gewone’ zaterdag. De fietsen stonden ver buiten de rekken gestald.

De Zeeuwse dag is zeker voor herhaling vatbaar. Wat mij betreft gaan we er zelfs een jaarlijkse traditie van maken!

Tekst en foto’s: Machteld Berghauser Pont, Communicatiemedewerker

Het leven is vurrukkulluk en Nederland Leest

donderdag, 17 november 2011

Voor de zesde keer alweer vond dit najaar Nederland Leest plaats, een door de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek (CPNB) ontwikkelde nationale leesbevorderingscampagne. In samenwerking met de Nederlandse Vereniging van Openbare bibliotheken (VOB) speelt deze campagne zich in en om de Nederlandse bibliotheken af.

De bedoeling van de campagne is om zoveel mogelijk Nederlanders op de been te krijgen om naar de bibliotheek te gaan en de speciale bibliotheekeditie van dit jaar, Het leven is vurrukkulluk (1961) van Remco Campert gratis af te halen en te lezen. Dat dit stof voor discussie oplevert is zeker. Het boek is namelijk rijk aan thema’s die volop aanleiding geven om er over te praten.

remcocampert

Remco Campert

Nederland Leest is geïnspireerd op de uiterst succesvolle Amerikaanse campagne One Book, One City. Deze wordt sinds 2001 in tal van Amerikaanse steden en staten georganiseerd. De daar door de overheid en bibliotheken gestimuleerde discussies over telkens één boek, blijken zowel het lezen als de gemeenschapszin te bevorderen. In Nederland wordt de campagne georganiseerd sinds 2006. Philip Freriks is ambassadeur van Nederland Leest.

Feestelijke dag

Zaterdag 12 november vond er in de Zeeuwse Bibliotheek een feestelijke afsluiting van Nederland Leest plaats. Er was een vol en leuk programma, volledig in het teken van film, muziek en literatuur.

In de foyer konden groepsgesprekken worden gevolgd over Het leven is vurrukkulluk onder leiding van neerlandica Elly Bronkhorst. Het thema van het boek, de tijd waarin het speelt, het bijzondere taalgebruik (wat te denken van seksjuwelen?) en de lichte toon en stijl kwamen aan de orde. Het boek werd in 1961 verschillend ontvangen. Campert schreef op een heel nieuwe manier over jongeren, seks en zelfs drugs.

In aansluiting op de gesprekken over het boek, kon er in de aula van de Zeeuwse Bibliotheek een filmcollege gevolgd worden over de televisieserie Mad Men. Deze serie, die speelt in de harde reclamewereld van de jaren ’60 van de vorige eeuw, geeft een realistisch en fascinerend beeld van de tijd voor de tweede feministische golf en de seksuele revolutie. Jan Salden gaf in zijn college  commentaar op de vertoonde beelden van de serie en probeerde de scenes in het verband met de huidige tijd te plaatsen.

renr

Collega’s in jaren ’50 tenue

Tot slot kon er op het Plein gedanst worden op Rock & Rollmuziek uit de jaren ’50 en ’60 onder begeleiding van Van Eijkeren Dance Masters. Er werd enthousiast meegedaan en de sfeer in de bibliotheek sloot hierdoor volledig aan op de sfeer van het boek!

 

Het succes van de zaterdag werd op woensdagmiddag 16 november zeker geëvenaard doordat 90 leerlingen van Stedelijke Scholengemeenschap Nehalennia naar de Zeeuwse Bibliotheek kwamen om in de aula een college te volgen over het boek van Remco Campert en de jaren ’60. De leerlingen werden daarna verrast met een heerlijke, ouderwetse hotdog en kregen tot slot ook een Rock & Roll dansles aangeboden door dansschool Van Eijkeren. Geweldig om te zien hoe ze de typische Rock & Roll pasjes al snel onder de knie kregen. En vooral ook om te zien hoeveel plezier er werd gemaakt.

Nederland Leest was ook dit jaar weer een succes en voor de medewerkers van de Zeeuwse Bibliotheek een groot plezier om te organiseren. Wat zo’n boekje al niet teweeg brengt!

Anya Marinissen, Romanteam Zeeuwse Bibliotheek

Ordonnanties Provincie Zeeland ingewerkt

woensdag, 28 september 2011

De Zeeuwse Bibliotheek bezit een grote collectie van Zeeuwse ordonnanties, die in de kluis bewaard worden. Dit zijn overheidsuitgaven vanaf het einde van de 16e tot het begin van de 19e eeuw. Ze behelzen verordeningen (een synoniem van ordonnantie) waarbij de overheid, dikwijls naar aanleiding van concrete gebeurtenissen, wettelijke bepalingen uitvaardigde. Alle bestuurslagen hadden de bevoegdheid deze te publiceren: zowel de Staten Generaal, het provinciebestuur van Zeeland als afzonderlijke steden en dorpen.

Meestal verscheen een dergelijk voorschrift eerst als plakkaat. Dit waren gedrukte aanplakbiljetten die in overheidsgebouwen ter inzage hingen. De bevolking die het lezen machtig was, kon dan kennis nemen van hetgeen de overheid decreteerde. Dikwijls werden dergelijke ordonnanties in de loop van de tijd herzien, aangevuld en vervolgens weer herdrukt. Dan verschenen ze ook in de vorm van brochures. De teksten waren tamelijk kort, omdat ze aanvankelijk op één aanplakbiljet moesten passen. Om te zien zijn ze niet erg spannend: vooral een lap tekst, maar bovenaan werd een sierlijke afbeelding van het stads- of provinciewapen afgedrukt. Voor ons (en waarschijnlijk ook wel voor de mensen uit die tijd) zijn ze moeilijk te lezen, omdat de zinnen enorm lang zijn. Stadhuistaal, of in dit geval griffietaal, is kennelijk een euvel van alle eeuwen.

De Zeeuwse Bibliotheek bezit ongeveer achthonderd titels van ordonnanties die uitgevaardigd zijn door het provinciebestuur. Het werkelijke aantal is ruim twee maal zoveel, omdat er veel dubbele exemplaren zijn. Ongeveer de helft bestaat uit plano’s (plakkaten), die wij liggend in grote laden bewaren. De collectie is daarmee echter nog lang  niet compleet. Ook elders in het land worden op universiteitsbibliotheken Zeeuwse ordonnanties bewaard, waarvan menige titel niet op onze bibliotheek zelf aanwezig is.

IMG_7303
 Plakkaat uit 1691 in gotisch schrift

 

Het is interessant te zien hoe de naam van de provincie Zeeland in de loop van de tijd gewijzigd is. Vanaf de Tachtigjarige Oorlog tot ongeveer 1730 noemde zij zich ‘Land en grafelijkheid van Zeeland’ (in uiteenlopende spellingen). Daarna staan de decreten op naam van de ‘Staten van Zeeland’, en noemt men het land zelf een provincie. De term ‘gewest’ die men misschien verwachten zou, komt in officiële stukken niet voor. In 1795 begint de Franse tijd, en dan verandert het provinciebestuur onder druk van de politiek voortdurend van naam. Achtereenvolgens luidt die: Provisionele Repraesentanten van het Volk van Zeeland, Provinciale Raad van Zeeland, Vertegenwoordigers van het Volk van Zeeland, Intermediair Administratief Bestuur van het Voormalig Gewest Zeeland, Departementaal Bestuur van Schelde en Maas, Departementaal Bestuur van Zeeland, Land-drostambt van Zeeland en ten slotte Préfecture du Département des Bouches de l’Escaut; dit allemaal volgens wat men plotseling ‘politiek correct’ achtte. Sinds 1815 is Zeeland een provincie binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Vanaf dan spreken we niet meer van ordonnanties, maar van verordeningen. Die vallen buiten deze collectie.

De onderwerpen zeggen veel over datgene waar de overheid zich mee bezig hield. Het zal weinigen verbazen, dat de decreten op de eerste plaats, en wel voor bijna een kwart, over belastingen gaan. Ook hier is niets nieuws onder de zon! Een goede tweede vormen zaken als openbare orde, krijgsmacht en rechterlijke macht. Omdat Zeeland een soevereine staat was, hadden de Staten verregaande bevoegdheden, die tegenwoordig onder de landelijke regering vallen. Maar ook het functioneren van het provincieapparaat zelf was aan regels gebonden. De reglementen van het openbaar bestuur hadden een grote betekenis in de tijd van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. 

IMG_7306

 Brochure met het wapen van Zeeland

 

Veel ordonnanties zeggen iets over de maatschappelijke omstandigheden van die dagen. Dan komt de geschiedenis een stuk dichter bij ons zelf. Veeziekten moeten aan de orde van de dag geweest zijn, gezien de angst voor besmetting die uit veel bepalingen spreekt. Handel speelde een belangrijke rol: over zout, graanhandel, bierbrouwerijen en consumptiegoederen in het algemeen sprak de provincie zich dikwijls uit. De landbouw krijgt niet veel aandacht, maar jacht en visserij des te meer. Yerseke was toen al het centrum van de schelpdiervisserij. In tijden van oorlog werden de waterwegen streng gecontroleerd.

Ofschoon ordonnanties taaie lectuur zijn, kunnen ze voor de onderzoeker veel opmerkelijk historisch materiaal uit het dagelijks leven bevatten. Zo werden reizigers op het eiland Noord-Beveland er in 1734 voor gewaarschuwd, dat er op de boerderijen veel loslopende kwaadaardige honden gehouden werden. In 1803 adviseerde de landelijke overheid van de Bataafse Republiek smokkelaars in het onveilige Vlissingen om hun handel naar Brouwershaven te verplaatsen en hun nering daar in alle rust voort te zetten. In 1664 werd er in heel Zeeland jacht gemaakt op landlopers: dit plakkaat moest later dikwijls herdrukt worden. Af en toe roofde men op Walcheren zo dikwijls materialen die tot versteviging van de dijken dienden, dat die dijken door dreigden te breken. En ook van valsemunterij was de bevolking niet vies. Evenmin als van prostitutie, die omschreven werd als “de zware en gruwelijke zonde van ontuchtigheid, hoererij en overspel”.

IMG_7307

 Een van de oudste Zeeuwse ordonnanties uit 1583

 

Dit is het inhoudelijke belang van de collectie ordonnanties van de Provincie Zeeland. Ze zijn op onze catalogus nu volledig op Zeelandtrefwoord ontsloten. Ze staan allemaal beschreven op Picarta, zodat belangstellenden uit heel Nederland en via WorldCat uit heel de wereld ze terug kunnen vinden. De volgende stap is natuurlijk om er opnames van temaken, en ze ook digitaal inhoudelijk doorzoekbaar te maken. Maar daar liggen nog wel wat andere prioriteiten vóór, eer dat we zover zijn.

Hiermee zijn overigens nog niet al onze ordonnanties toegankelijk, want dit zijn alleen nog maar de uitgaven van het Zeeuwse provinciebestuur. De stad Middelburg heeft in de zelfde periode nog minstens evenveel decreten uitgevaardigd. En daarna komen de andere steden en dorpen. Er is dus voorlopig nog voldoende werk. Wanneer deze collectie eenmaal volledig toegankelijk is, krijgt u het te horen van uw conservator. Maar u moet toch nog een jaar of wat geduld hebben.

Marinus Bierens, Conservator bijzondere collecties

Rieks Veenker

dinsdag, 20 september 2011

Mona Lisa

Op reis met Mona Lisa, zo heette de schrijfwedstrijd die de Bibliotheek Zoetermeer in samenwerking met het Stadsmuseum in deze plaats organiseerde en die op zondagmiddag 11 september tijdens een feestelijke bijeenkomst werd afgerond.

Rieks Veenker

De Zeeuwse schrijver, muziekdocent en componist Rieks Veenker won de eerste prijs met het verhaal Metamorfose. Een verhaal dat is geschreven vanuit de beleving van de beroemde La Gioconda, de muze van Leonardo da Vinci. De jury noemt het een historisch verantwoord, origineel en spannend reisverhaal, met een bijzonder perspectief van een Mona Lisa op een paneel, met een sterk einde, een goede opbouw en literaire diepgang. Het verhaal is verschenen in een door de Bibliotheek Zoetermeer uitgegeven bundeltje met de tien beste verhalen van de wedstrijd. U kunt Metamorfose ook  alvast lezen op Literatuur in Zeeland  (LIZ), de verzamelsite voor en over Zeeuwse literatuur van de Zeeuwse Bibliotheek, bij de rubriek ‘uw werk’. En wanneer u enthousiast bent geworden: u kunt de bundel met alle winnende verhalen bestellen via Free Musketeers.

Sterre

sterre

Het is niet de eerste keer dat we op soortgelijke wijze van Rieks Veenker horen en zeer de moeite om wat meer over hem en zijn werk te weten te komen. Zo langzamerhand wordt hij een schrijver om rekening mee te houden. Nog vrij kort geleden, in 2010, kwam hij in het nieuws  door de uitgave van het aardige jeugdboek Sterre over de zeventiende-eeuwse  familie Huygens. Behalve een prachtige cover en sfeervolle illustraties, biedt het boek, door de ogen van het meisje Sterre, allerlei leerzame wetenswaardigheden over haar beroemde broer, de natuurkundige Christiaan Huygens en hun vader, de staatssecretaris en dichter Constantijn Huygens.

 

Beestige Morabels

Wellicht wat minder bekend is dat Veenker in 2009 debuteerde met de verhalenbundel  Beestige Morabels. Deze kleine verhaaltjes geven een vileine, soms aandoenlijke, maar altijd bevrijdend humoristische  visie op de wereld van insecten en andere kleine dieren.
Veenker kreeg het idee om aan de hand van de bundel een expositie met beeld en muziek te organiseren. Een adhoc-groep van negen beeldende kunstenaars waaronder  Ramon de Nennie en Femke Gerestein, sloot zich aan. Zo kwam er bij elk verhaal (eenentwintig totaal) een illustratie en componeerde Veenker zelf bij iedere morabel muziek, die bij deze dynamische expositie in 2009 te beluisteren viel. De piano is het hoofdinstrument bij de composities. Het aantal morabels is niet toevallig: eenentwintig als product van twee priemgetallen: drie (volmaaktheid) en zeven (geluk).

morabels

Op LIZ kunt u twee van de morabels lezen en beluisteren.

Nieuw
Momenteel werkt Veenker aan het historische kinderboek rond de uitvinding van de telescoop in 1608 B’richt uit M’burg en aan een aantal fantasieverhalen over dieren voor kinderen. Deze laatsten verschijnen op termijn in de nieuwe Zeeuwse kinderverhalenbundel, die wordt samengesteld door Fiona Hack. Er staat ons dus nog het een en ander te wachten.

Componist

Behalve schrijver is Rieks Veenker een zeer verdienstelijk componist. Hij schreef, behalve een rockopera en de muziek voor vele schoolmusicals voor de middelbare school waar hij werkt, in 2004 een compositie voor koor, die werd uitgevoerd tijdens de uitreiking van de Four Freedoms Awards in Middelburg. Ook de koorcomposite die werd gezongen ter gelegenheid van de onthulling van het Slavenmomument in Middelburg in 2005 werd door hem geschreven.
Een ander te noemen hoogtepunt zijn de strijkersarrangementen die hij componeerde voor een voorstelling van Gé Reinders, in samenwerking met fanfare Onda. Tot slot nog de vermelding van De Man van La Mancha met Peter Faber. Dit muziekarrangement voor fanfare met toegevoegd koor maakte Veenker voor de opening van de nieuwe rondweg (A57) rond Middelburg in 2010.

Voor alle nadere informatie over de gewaardeerde Zeeuwse auteur die Rieks Veenker inmiddels is, kunt u natuurlijk terecht op LIZ.

Anya Marinissen, webredacteur Literatuur in Zeeland

Het bibliotheekwezen in Aosta

maandag, 25 juli 2011

Onlangs bezocht ik, tijdens mijn vakantie, de regionale bibliotheek van Aosta in het noordwesten van Italië. Het is een instelling die opmerkelijk veel overeenkomsten met de Zeeuwse Bibliotheek vertoont. Ongeveer even groot van formaat, centrale bibliotheek voor een hele provincie, een gemeenschappelijke catalogus, bijzondere collecties, en documentatiecentrum voor de streek.

De autonome regio Valle d’Aosta ligt aan de voeten van de Mont Blanc en de Grote Sint Bernard. Ze bestaat uit een diepe vallei, waar de rivier de Dora Baltea doorheen stroomt, omringd door kilometers hoge bergen. De naam van de stad, Aosta, is afgeleid van Augusta. Deze plaats is tweeduizend jaar geleden vernoemd naar de Romeinse keizer Augustus. Nog steeds staat er aan de invalsweg vanuit Rome een triomfboog ter ere van hem.

Aosta 002

Op het centrale plein van Aosta

Het bijzondere aan deze streek is, dat er vanouds Frans gesproken wordt. ‘Vallée d’Aoste’ behoorde tot het hertogdom Savoye, aan de Franse kant van de Mont Blanc. De namen van de dorpen klinken nog steeds Frans, zoals Courmayeur, Pont-Saint-Martin of Gressoney-Saint-Jean. Tegenwoordig wordt alleen op het wel erg bergachtige ‘platteland’ nog een Frans dialect gesproken, een variant van het franco-provençaals. De jeugd is echter vrijwel geheel overgeschakeld op Italiaans. Frans wordt wel op de scholen onderwezen. Dat veel mensen toch nog Frans leren, heeft vooral te maken met de vele Franse en Zwitserse toeristen. De stad Aosta zelf heeft ook nog steeds eerder een Frans dan een Italiaans aanzicht, met rechte en ordelijke straten.

Ik kon het niet laten een kijkje te nemen in de bibliotheek; vooral benieuwd wat ze aan bijzondere collecties hadden. Terwijl ik een beetje ronddwaalde, op zoek naar de afdeling Fonds Valdôtain (het documentatiecentrum van Vallée d’Aoste), sprak een medewerker me aan. Hij stelde me spontaan voor een rondleiding te geven. Hij zei dat dit zijn werk was, gasten ontvangen. Zijn naam is Donato Arcaro, en behalve bibliothecaris is hij ook officieel erkend gids is voor toeristen die bergwandelingen willen maken. Onderweg maakte ik ook kennis met de directeur. De gesprekken gingen in het Frans. Ik spreek ook wel Italiaans, maar dan gaat het soms net iets te snel. Bij Frans spreek je allebei een tweede taal, en zo kom je beter overeen.

Aosta 005

Onze collega Donato Arcaro aan de Italiaanse kant van de Matterhorn

Het kwam me allemaal heel bekend voor: een Frans-Italiaanse variant van de Zeeuwse Bibliotheek. Bijzondere collecties vonden we in een aparte ruimte met grote planoladen, vol historische kaarten van de streek, prenten en affiches. Een deel van het magazijn is afgesloten en ingericht als kluis voor bijzondere drukwerken. Onder oud bezit verstaan zij ook negentiende-eeuws materiaal. De collectie oude drukken is vooral juridisch van aard. Het blijkt, dat Aosta van de 16e tot de 18e eeuw een aanzienlijk centrum van boekdrukkunst was. Er was destijds ook een grote productie op kerkelijk terrein, maar daar bezit de bibliotheek niet veel van. Die boeken worden namelijk in de bibliotheek van het bisdom bewaard. Handschriften bezit de bibliotheek niet; daarvoor moet je weer op het regionaal archief zijn, dat onder de zelfde directie als de bibliotheek ressorteert.

Het verzamelen van actuele bijzondere collecties, of aandachtsgebieden gaat gestaag door. De bibliotheek van Aosta heeft drie ‘speerpunten’: natuurlijk de streek zelf, verder leven en natuur in de Alpen als geheel (met de nadruk op bergsport), en ten derde de geschiedenis van het hertogelijk en later koninklijk Huis van Savoye. Alle regionale kranten en tijdschriften worden op microfiches beschikbaar gesteld. Het moderne pand is in 1996 gebouwd naar een ontwerp van de plaatselijke architect Gianni Debernardi. In de wanden en het dak is veel glas verwerkt. Maar in het souterrain vind je plotseling restanten van eeuwen her: een stuk van de Romeinse stadsmuur, de Porta Decumana (een stadspoort uit de zelfde periode), een 17e-eeuwse patriciërswoning en een voormalig gasthuis.

Aosta 003

De moderne bibliotheek in het historische hart van Aosta

Naast boeken leent de bibliotheek ook bladmuziek, dvd’s en compact discs uit. Er zijn enkele luisterboeken, maar niet veel. Ook in Italiaanse boekhandels was het aanbod gering. Kennelijk heeft dit medium daar niet zo’n hoge vlucht genomen als bijvoorbeeld in Duitsland. Diverse juridische databanken zijn via het interne netwerk beschikbaar. Visueel gehandicapten kunnen gebruik maken van bijzondere dienstverlening en braille. Het gebouw biedt verder onderdak aan vergaderruimtes en kleine tentoonstellingen.

De ongeveer vijftig gemeentelijke openbare bibliotheken in de vallei van Aosta zijn allemaal aangesloten op de centrale catalogus. Als plaatsingssysteem gebruiken ze Dewey, waar ons SISO van afgeleid is. De openingstijden, ook van kleine vestigingen, zijn behoorlijk uitgebreid. Het interbibliothecair leenverkeer, zowel onderling als extern, is goed geregeld. Verder moet er ook nog een bibliobus rijden. Alles wordt gecoördineerd op de regionale bibliotheek. Ook de medische bibliotheek van het ziekenhuis maakt deel uit van het netwerk.

Het Italiaans bibliotheekwezen is hoog ontwikkeld en gewaardeerd, zoals ik ook al in andere delen van het land ervaren heb. In Aosta was ik vooral onder de indruk van de klantvriendelijkheid van het personeel, en de vanzelfsprekendheid waarmee onze collega Arcaro mij ontving. Ik mag hopen dat wij in Middelburg op geïnteresseerde buitenlandse bezoekers een soortgelijke indruk maken.

Marinus Bierens, Conservator  bijzondere collecties

Zeeuwse Bibliotheek: bezuinigingen en samenwoning met SCOOP

donderdag, 14 juli 2011

Zoals u uit de media hebt kunnen begrijpen, trekt SCOOP halverwege volgend jaar in bij de Zeeuwse Bibliotheek.

handenschudden

Beide instellingen hebben te maken met een bezuinigingsopdracht van gezamenlijk 2 miljoen euro. Door te gaan samenwonen kan niet alleen op de huisvestingskosten worden bespaard, maar verbetert ook de mogelijkheid om intensiever met elkaar samen te werken.

De tweede verdieping van de Zeeuwse Bibliotheek zal hiervoor worden verbouwd. De collecties op deze verdieping worden gedigitaliseerd of krijgen een nieuwe plek. Mede als gevolg hiervan zullen ook de eerste verdieping, de begane grond en het souterrain (de tentoonstellingsruimte verdwijnt) opnieuw worden ingericht.

lezervoorkast

Naast de besparingen door samenvoeging van ondersteunende diensten, heeft de samenwerking met SCOOP tot doel de Zeeuwse samenleving beter te informeren over alles wat actueel en van belang is in Zeeland. Hierbij speelt het digitaal en in samenhang presenteren van historische- en actuele informatie aan de Zeeuwse burgers een voorname rol.

Door de samenwoning met SCOOP wordt ongeveer 1/7 deel van de bezuinigingen die zijn opgelegd gerealiseerd. Het ‘snijden in diensten’ blijft voor de Zeeuwse Bibliotheek onverminderd noodzakelijk. Zo zullen met name minder media aangeschaft kunnen worden. Ook zal door op bindkosten te bezuinigen, de collectie minder goed onderhouden kunnen worden.

De intentie van deze maatregelen is de vertrouwde dienstverlening van de Zeeuwse Bibliotheek aan haar trouwe (en hopelijk nieuwe!) gebruikers toch zo optimaal mogelijk te houden en ondanks enorme bezuinigingen waar mogelijk nog te verbeteren.

Ton Brandenbarg, directeur Zeeuwse Bibliotheek

Slottentoonstelling van de Jan van Leeuwen Stichting

maandag, 27 juni 2011

‘Ik voel me op de eerste plaats mens en daarna kunstenaar. Ik kijk wel anders tegen de dingen aan en ik ben bezig met materie, dat is voor mij de essentie’.

Dit waren woorden van Jan van Leeuwen (1943-1992), Zeeuws kunstenaar en naamgever van de Jan van Leeuwen Stichting die helaas ophoudt te bestaan. Deze Stichting, opgericht 12 april 1994, stelde zich ten doel de tentoonstellingsruimte in de Zeeuwse Bibliotheek vier maal per jaar aan te bieden aan hedendaagse beeldende kunst van onderscheidende kwaliteit die op de een of andere manier met Zeeland te maken had. Veel kunstenaars vonden hier een podium. Tijdens de opening van deze laatste expositie, vrijdag 17 juni 2011, constateerde Ton Brandenbarg, op de eerste plaats directeur van de Zeeuwse Bibliotheek en daarnaast kunstliefhebber, met gemengde gevoelens het slotwoord te mogen voeren. Als gevolg van de bezuinigingen krijgt de expositieruimte een andere bestemming, wel zullen kleine exposities door het hele gebouw gehouden blijven worden.

Een mooie slottentoonstelling, te zien t/m 27 augustus 2011, waarin het werk en de persoon van beeldhouwer en keramist Jan van Leeuwen centraal staat. Er wordt niet gestreefd naar volledigheid. De samenstellers willen een impressie geven van wie hij was, het werk dat hij maakte, hoe divers en toch eigen. Zijn gedrevenheid, de dingen die hij tot stand wist te brengen, zijn vele bijzondere vriendschappen, de blijvende indruk die hij op iedereen heeft gemaakt. Daarnaast is er summier aandacht voor de Jan van Leeuwen Stichting zelf en alle kunstenaars die op uitnodiging van deze Stichting hebben geëxposeerd. Op een wand zijn alle uitnodigingen van deze kunstenaars te zien. Mensen die anders of nuchter tegen de dingen aankijken, de essentie of droomwereld zoeken, getuige de titels die hun tentoonstellingen soms meekregen. Het leven moet geleefd worden (Jan Haas, 2002), Een landschap als lichaam, een lichaam als landschap (Teja van Hoften), Dreams & false alarms (Hans Overvliet, 2005), Arcadia (Bob Pingen, 2011), You’re the landscape (Hein Verwer, 2008), Fata Morgana (Barbara Jean, 1996/1997), The watcher (Jackie Bongers, 2009). Intrigerend blijft de titel die Machteld van der Wijst in 2010 opgaf: Aangaande existentiële twijfel in tijden van chaos en wanhoop : zeg mij hoe te leven.

Henny Schrijver, kunstenares en echtgenote van Jan van Leeuwen, was in 1995 met Inner landscapes de eerste exposant. Bijna twintig jaar na het overlijden van Jan houdt zij tijdens de opening een indrukwekkende toespraak over haar leven met Jan, hoe ze terugkijkt op de betekenis van zijn kunstenaarschap, zijn zoektocht naar zijn bron, naar wezenlijk contact met zichzelf. Deze zoektocht was voor Jan essentieel. Het vinden van de verbinding met zichzelf, voorbij alle ideeën die je over jezelf zou kunnen hebben, was zijn zelfbehoud. Wanneer het hem te ‘zwaar’ werd volgde een periode van ‘even losschudden’, dan ging hij over tot het maken van gebruikskeramiek. Onafgemaakt bleef een werk uit de serie met de titel: Structures of desire. Hij kreeg de cirkel niet af, niet rond, niet voltooid. Toch had hij zelf, als mens en kunstenaar, de moed om niet volmaakt te zijn.

Over de kunst van Jan van Leeuwen, zijn positie als vooraanstaand keramist in Nederland en zijn inspirerende betekenis voor de Zeeuwse kunstwereld verscheen onlangs in het Zeeuws Tijdschrift (nr. 3/4, 2011) een prima overzichtsartikel van vriend en kenner Paul van der Velde : Zeeuws Museum van de twintigste eeuw. De keramist Jan van Leeuwen als promotor van kunsthistorisch onderzoek in Zeeland. Zijn rol als voorzitter van het Zeeuws Kunstenaarscentrum (ZKC) en organisator van tentoonstellingen met begeleidend katern wordt uitvoerig beschreven. Van de (vele) bronnen die Paul vermeldt, noem ik een artikel van Ineke Spaander in het tijdschrift Zeeland 1 (1992): Jan van Leeuwen. Keramische portretten (werken 1990-1992). Jan wordt daarin omschreven als een pur sang keramist en een perfectionist. ‘Werken met keramiek is voor 60% procent techniek en voor 40% uitdrukkingsmogelijkheid’, zegt hij zelf.
Hij maakt diep doorleefd werk: grote sculpturen of beelden. De spanning in dit werk ontstaat door de voortdurend strijd tussen expressie (inhoud) en materie (techniek). Daarnaast, als tegenwicht, maakt Jan potten, vazen, schalen en kopjes.

Hoofd van Etrusk, 1989. Foto: Marian van der Weide

Zijn inspiratiebronnen zijn onder meer terracotta (graf)beelden van de Etrusken en realistische Romeinse portretbustes. Het inhoudelijke uitgangspunt voor zijn werk is de omgang met mensen. Dat is voor hem de essentie van het bestaan, die leidt tot de expressie van emoties. Vooral in de sculpturen zijn de emoties voelbaar: verslagenheid, pijn, verdriet, totale uitputting, kwetsbaarheid, maar ook erotiek en groteske humor. Het mensbeeld van Jan van Leeuwen doet denken aan een Griekse tragedie, op klassieke wijze opgevoerd door gemaskerde spelers. Het noodlot is onontkoombaar, de mens speelt zijn rol en probeert te overleven. (Spaander, 1992)  Thema’s als vervreemding, opgeslotenheid , eenzaamheid, angst en agressie worden ook wel genoemd in de bijdrage van Paul van der Velde.

Keramist pur sang en perfectionist pur sang: als werk van hem uit de oven kwam en er zat een barstje in, zei hij meteen: ‘Wegflikkeren’. (PZC, 1995).
Op de tentoonstelling in de Zeeuwse Bibliotheek is – mede dankzij diverse bruiklenen – uiteenlopend werk te zien van Jan van Leeuwen zoals: Hoofd van Etrusk (keramiek), Kussen 1 (terracotta, hout), Structures of desire (steengoed in houten kist). Verder een Buste, Schouder, Torso, Reliëf polotrui en Reliëf sweater, Jongen in jeans. Prachtige foto’s van Wim Riemens van o.a. 7 Torso’s. Twee rode vazen uit de serie “25 vrolijke vazen”, een kan van Zeeuwse klei en een vaas uit de serie “The painter and the potter”. Er zijn vitrines samengesteld met herinneringen aan de kunstenaar, afkomstig van mensen die hem van nabij hebben gekend: zijn weduwe Henny Schrijver, Paul van der Velde en Albert Meijer. Een boeiende variëteit aan documenten: foto’s, zijn CV, een paspoort, publicaties, affiches, brieven, Zeeuwse Katernen.

Jan van Leeuwen, 1982. Foto: Ruud Leuvelink

Ook herinneringen aan de periode dat Jan van Leeuwen en Henny Schrijver als docent verbonden waren aan de Stedelijke Scholengemeenschap Middelburg in de Sint Pieterstraat. Tot de bekende leerlingen van Jan uit die tijd kunnen Pieter Slagboom, Ben Sleeuwenhoek en Dave Meijer gerekend worden. Uit een brief van Dave Meijer , waarin hij terugkijkt op het vak handvaardigheid (en kunstgeschiedenis), citeer ik: ‘Het is ’t enige vak geweest dat echt inging op individuele behoeften en daardoor iets losmaakte wat ging functioneren ook (en vooral) na de schoolexamens. Het is een ander soort kennis dan 1 + 1 = 2 of Amsterdam is de hoofdstad van Nederland, maar voor mij veel en veel zinvoller : een kennis die actief is en die mijn leven bepaalt’.

Bezoekers van de tentoonstelling moeten zeker even kijken naar de 9 minuten durende aflevering van Van Gewest tot Gewest (02-09-1992) met als onderwerp Kunst op de vensterbank. Te zien is een reportage van Rob van Hoek over een tentoonstelling in het kader van Zeeland Cultuurmaand. In een historisch straatje in Middelburg, de Spanjaardstraat, zijn keramische kunstobjecten op de vensterbanken uitgestald. Deze kunst komt van vijf kunstenaars uit Brabant en Zeeland die samen de groep Cheops vormen. Ze nemen de truttigheid van een vensterbankcultuur met gefiguurzaagde watervogels, en wat dies meer zij, op de korrel en willen tonen hoe het ook anders kan. De diaserie over dit project in een toepasselijk venster met sanseveria’s en vitrage is mooi om te zien.

Structures of desire. Alle kunstenaars die dank zij de Jan van Leeuwen Stichting in de Zeeuwse Bibliotheek hebben geëxposeerd hebben volgens mij structuren gezocht. Met pen, potlood of verf, met klei, brons of marmer, op welke manier dan ook, werd vorm gegeven aan ‘iets’, een innerlijk landschap of verlangen. Jan van Leeuwen kon een werk uit de serie Structures of desire niet voltooien, hij kreeg de cirkel niet rond. In 1992 overleed hij aan de gevolgen van aids, slechts 49 jaar jong. Hij was kunstenaar én mens én keek anders tegen de dingen aan. Toch is met deze slottentoonstelling één cirkel wel rond: Henny en Jan komen elkaar weer tegen, zij nu als eerste, hij als laatste. Twee mensen, twee kunstenaars.

Structures of desire, 1989. Foto: Wim Riemens

Non-figuratief werk. In de Structures of desire is geen menselijk leven te zien maar de spanning tussen volmaaktheid en onvolmaaktheid is er net zo in terug te vinden als in de torso’s van weleer (Nico Out, 1989).

Anke Nijsse, medewerker Onderwijsbibliotheekdienst

*Dit blog is eerder verschenen op haar weblog Zeeuws knoopje.

Standplaats Zeeland: nummer 5

donderdag, 9 juni 2011

Stel je voor dat je directeur Ton Brandenbarg bij je langs komt met een idee: “We nodigen een vermaard (inter)nationaal deskundige uit. Hij of zij zit een week op mijn kamer en we organiseren allerlei soorten bijeenkomsten. Gedurende die week gaat de gast in debat met de Zeeuwse bevolking, politici, bestuurders, scholieren, ondernemers, organisaties en betrokkenen en geeft vanuit zijn of haar deskundigheid een visie op een voor de provincie Zeeland belangrijk thema. Is dat wat?” Ja Ton, dat is wel wat.

Zie hier de ontstaansgeschiedenis van Standplaats Zeeland. Je vraagt vervolgens een paar slimme mensen om in een adviescommissie te gaan zitten, zoekt sponsors, wijst een paar harde werkers aan voor de organisatie en voilà; een nieuw initiatief van de Zeeuwse Bibliotheek is geboren.

logostandplaatszeeland150Een initiatief waarbij je kunt laten zien dat een bibliotheek niet alleen een plek is waar je een boek kunt lenen en een boete moet betalen als je het te laat en alsnog ongelezen weer inlevert. Nee, de bibliotheek als ontmoetingsplaats waar je kennis kunt opdoen, waar je feiten kunt onderzoeken en meningen met anderen kunt delen.

Wat wel nodig is een directeur met een serieus balboekje en netwerk, immers wie nodig je uit en willen en kunnen ze ook komen?! Wubbo Ockels (geweldige inspirator met basisschoolkinderen tijdens het kindercollege) wilde en kon. Paul Schnabel (briljant, onderwerp doet er eigenlijk niet toe) wilde en kon. Louise Fresco (prachtig soeverein wetenschapper en schrijfster) wilde en kon. Alexander Rinnooy Kan (indrukwekkend knappe bruggenbouwer) wilde en kon.

Als vijfde gast verwelkomen we Jeroen van der Veer, voormalig topman van Shell. Vliegt nog steeds de hele wereld over omdat overal om zijn expertise wordt gevraagd. Door zijn overvolle agenda is het deze keer een eendaagse Standplaats Zeeland aflevering. (Inmiddels misschien ook gewaarschuwd door de vorige gasten; een Standplaats Zeeland week is zo intensief en vermoeiend dat ‘meerdaagse veldtocht Zeeland’ een betere naam zou zijn).

Jeroen van der Veer 2

Jeroen van der Veer

Op 16 juni staat een bezoek aan het Bio Base Europe Training Center op het programma. Het thema van de bijeenkomst is KANSEN VOOR ZEELAND: ENERGIE, CHEMIE & BIO-BASED ECONOMY.

Ook bij een minder lang bezoek kan en mag het Standplaats Zeeland Jongerencollege niet ontbreken. VWO 5 leerlingen van drie middelbare scholen hebben presentaties voorbereid en gaan in de Aula van de Zeeuwse Bibliotheek met elkaar en met Jeroen van der Veer in debat. Altijd een bijeenkomst om je op te verheugen; jongeren die een mening hebben en die, natuurlijk en volkomen terecht, hun eigen verhaal het beste vinden.

jonderendebat-1

Jongerendebat in 2010

Na een ontmoeting met politici en bestuurders ’s avonds en een werkontbijt de volgende ochtend, zit, terwijl wij de ontbijtboel opruimen, Jeroen van der Veer alweer in een vliegtuig. Standplaats Zeeland nummer 5: kort, maar zeer hevig.

Sip Beth, Communicatieadviseur

Literatuur in Zeeland, een bijzondere digitale ontmoetingsplaats

dinsdag, 24 mei 2011

lezendeboerinnen

Een grandioos idee, zo werd dit initiatief van de Zeeuwse Bibliotheek genoemd bij de lancering en opening in 2007:  een website over “alles” wat er speelt in Zeeland op het gebied van literatuur. Na ruim vier jaar heeft literatuurinzeeland inderdaad zijn bestaansrecht bewezen.

De passie voor literatuur brandt in onze provincie en LIZ biedt een centrale kennis- en ontmoetingsplaats, waar lezers én schrijvers elkaar kunnen tegenkomen. De in Zeeland geboren en opgegroeide schrijfster van reisverhalen Carolijn Visser roemde de site en de inhoud daarvan onlangs nog expliciet: “wat gebeurt er veel in Zeeland op literair gebied!”

Beginnende schrijvers krijgen op LIZ een platform om hun werk te publiceren, maar Zeeland kent ook heel veel reeds landelijk gevestigde auteurs, waar op de site informatie over kan worden gevonden. In de vorm van biografieën, publicaties, gewonnen literaire prijzen en doorverwijzingen naar relevante websites, is er veel achtergrondinformatie over deze Zeeuwse coryfeeën. Betje Wolff is er te vinden en Jacob Cats, maar ook kinderboekenauteur Wim Hofman en dichteres Johanna Kruit.

125 x 200 WTFranca Treur en Floortje Zwigtman zijn voorbeelden van succesvolle, jonge schrijfsters, die een plaats op LIZ hebben gekregen. En natuurlijk niet te vergeten Hans Warren, auteur van de beroemde dagboeken, wiens complete literaire nalatenschap in 2004 in het bezit van de Zeeuwse Bibliotheek kwam.

LIZ biedt nog veel meer aan onderwerpen voor wie is geïnteresseerd in het bruisende Zeeuwse literaire leven. Het boek staat natuurlijk centraal, maar er is meer.

Alle actuele activiteiten op literair gebied, lezingen en boekpresentaties, schrijfworkshops en literaire café’s, kunt u zien in de dagelijks vernieuwde agenda. Adressen van boekhandels, uitgeverijen, bibliotheken en andere boekadressen hebben wij voor u op een rijtje gezet.

Specifieke literaire informatie zoals over de Zeeuwse Boekenprijs of de serie De Slibreeks (bijzondere bibliofiele uitgaven met eerste vertalingen of opvallende debuten), kunt u opzoeken bij het onderdeel Dossiers.

Voor recente tijdschriftartikelen over Zeeuwse auteurs en Zeeuwse literaire onderwerpen wordt u doorverwezen naar de catalogus van de Zeeuwse Bibliotheek.

Op de homepage vindt u vooral de nieuwtjes. Wist u bijvoorbeeld dat de Middelburgse schrijfster Matty Meulmeester onlangs de roman Gaat een vrouw naar de advocaat heeft gepubliceerd? Een spannend verhaal over een vrouw die het niet langer pikt. Inderdaad, een variatie op de u vast wel bekende andere roman Komt een vrouw bij de dokter.

En wist u dat het Zeeuws-Vlaamse schrijversechtpaar Kisling en Verhuyck onlangs voor hun roman De duim van Alva is genomineerd voor de prestigieuze Gouden Strop, de prijs voor de beste misdaadroman van Nederland?

Een ander bericht is dat ‘onze’ Floortje Zwigtman op 25 mei a.s. de eer heeft om de Annie M.G. Schmidtlezing uit te spreken. floortjezwigtmanDe lezing wordt jaarlijks georganiseerd in het kader van de Annie M.G. Schmidt-leerstoel voor kinder- en jeugdliteratuur.

Er is veel Zeeuws schrijftalent! LIZ wil deze aankomende auteurs graag op weg helpen. Dit gebeurt door een podium te bieden voor gedichten en verhalen, maar ook door adressen aan te leveren van uitgevers en van fondsen waar event uele subsidies kunnen worden verkregen. Nuttige tips voor het aanvragen van financiële steun of het benaderen van een uitgever kunt u hier eveneens vinden.

Ook schrijfplannen of droomt u er al lang van om uw gedichten door een breder publiek te laten lezen? LIZ beschikt over een deskundige redactie, die kan beoordelen of uw werk geschikt is om op de website te plaatsen. De criteria waaraan uw verhaal of gedicht moet voldoen, worden duidelijk uitgelegd.

Steeds meer Zeeuwen zijn actief lid van een leeskring of roepen er zelf een in het leven. Enthousiast worden in zo’n kring met de regelmaat van de klok nieuw uitgekomen en ook oudere romans gelezen en gezamenlijk besproken. LIZ biedt u heel veel achtergrondinformatie. Van de dienstverlening voor leeskringen van de Zeeuwse Bibliotheek tot relevante websites en boeken met informatie over het organiseren van leeskringen en met boekbesprekingen en literatuurverwijzingen.

Het mag duidelijk zijn, Zeeland is een provincie waar literatuur een onderdeel van het dagelijks leven is. Zeeuwen lezen veel en Zeeland kent een groot aantal auteurs en literaire activiteiten. LIZ verzamelt al deze informatie voor u, zodat u in één oogopslag op de hoogte bent en blijft!

Anya Marinissen, webredacteur Literatuur in Zeeland